sábado, 9 de febrero de 2013

Rosa Parks " A importancia dun xesto"

Fai 100 anos que naceu Rosa Parks o 4 de febrero de 1813 Afroamericana, natural de Montgomery, Alabama, e filla dun carpinteiro e unha mestra de escola. De profesión, costureira. Pero ademais, secretaria e axudante na Asociación Nacional para o Avance do Pobo de Cor.

 O 1 de decembro de 1955, colleu un autobús público para volver á súa casa. Por entón, os vehículos estaban sinalizados cunha liña: ún branco o requiría. Cando se encheu esa parte, o condutor ordenoulle, xunto a outros tres negros, que cos brancos adiante e os negros detrás. Sentouse nos asentos do medio, que podían usar os negros se ningedesen os seus lugares a un mozo branco que acababan de subir. Os outros erguéronse, pero ela permaneceu inmóbil. O conductor tratou de disuadila. Debía ceder o seu asento, é o que marcaba a lei. "Vou facer que te arresten", díxolle o condutor "

Aquel día estaba fatigada e cansa. Farta de ceder"non se levantou levárona detida e pasou a noite no calabozo, acusada de perturbar a orde pública e pagou unha multa de catorce dólares.
 Non obstante, o caso transcendeu e rematou por dar voz aos movementos polo fin da segregación que xa comezaran a facerse notar.

 Indignado e farto, un novo e descoñecido pastor baptista chamado Martin Luther King organizou unha ondada de protestas contra a segregación nos autobuses públicos de Montgomery que durou 382 días. Os trinta mil afroamericanos que participaron fixeron marchas de ata nove quilómetros, e cando lles preguntaban como se sentían, algúns respondían: "Os meus pés, cansos. A miña alma, liberada!".

Mentres, o caso Parks chegou á Corte Suprema do país, que declarou que a segregación era unha norma contraria á constitución estadounidense, que declara iguais a todos os individuos da nación.
 Un ano despois, o goberno aboliu calquera tipo de discriminación nos lugares públicos Rosa Parks, que faleceu en 2005 aos 92 anos, continuou loitando durante o resto da súa vida polos dereitos civís dos afroamericanos. En 1999, recibiu a Medalla de Ouro do Congreso dos EUA

Rosa Parks no autobús de Montgomery (Alabama)

Curiosidade
Anos despois do seu arresto, Rosa Parks  confesou: "A xente di que lle neguei o meu asento a aquel home porque estaba cansa, pero non é certo. Non estaba cansa fisicamente, estaba cansada de ceder ante eles e sentirme inferior sen ningún motivo".

Pensamos que para facer cambiar as cousas hai que facer algo grande pero as veces pequenos xestos poden axudar a que cambien. Esa pequena acción non ceder o asento  fixo que cambiaran moitas cousas en EEUU hoxe  está gobernando un presidente de color algo impensable  neses anos.

2 comentarios:

Ana Martinez dijo...

Gustoume un montón esta entrada. Moitas grazas por compartila. Unha aperta.

katia5º dijo...

baia inxusticia encantoume a historia